In-Nerazzurri u l-Bianconeri minn dejjem kienu rivali. Huma jħarsu lejn xulxin kif jistgħu biss l-aristokratiċi. U ma tantx se jaslu biex iħobbu lil xulxin xi darba.

“Vincere é l’unica cosa che conta”

“Vinciamo senza rubare!”

“Meta nieħu idejn partitarju Milanist naħsilha, meta nieħu idejn Juventin ngħodd kemm fadalli subgħajn”

“Il-partita vera bejnietna u t-tim ta’Milan tkun min jasal l-ewwel: it-tielet stilla għalina, huma t-tieni”

“Si vergogni!”

M’hemmx bżonn li jitqiegħdu virgoletti jew aktar kwotazzjonijiet biex tkun ċara aktar kemm hi ħarxa r-rivalitá.

Inter–Juventus, li l-era moderna tal-midja soċjali trid tkun #InterJuventus, hija l-vera ‘el Clasico’ tal-futbol Taljan. Peppino Prisco, viċi president storiku tan-Nerazzurri, darba pprova jinkludi t-timijiet l-oħra kollha fir-rivalità, u spjega li appoġġja lil Inter u lil dawk kollha li ltaqgħu ma’ Milan u Juve min-naħa tagħhom. Għal ‘Bauscia’ tal-qedem bħalu, ir-rivalità kienet ukoll dik tal-belt, ovvjament. Imma Inter-Juventus hija xi ħaġa oħra. Dik il-ħaġa fejn żewġ blokki opposti jqarrqu lil xulxin is-sena kollha u mbagħad jikkonfrontaw darbtejn staġun fil-grawnd. U l-oħrajn jaraw, inkluż Milan.

Ħafna drabi d-duwelli verbali bejn Peppino Prisco u Gianni Agnelli kienu aktar interessanti minn dawk fil-grawnd.

Jekk Milan–Juventus kienet ir-rivalità moħbija bħala alleanza politika li influwenzat l-ewwel nofs tas-snin disgħin, Inter–Juventus hija dik il-partita li għaliha ħbieb qatt. Imma verament qatt, eh. Fuq il-qasam kif ukoll fir-riflessjoni politika tagħha. L-istorja tar-rivalità u l-kawżi tagħha ġew riġeduti mijiet ta’ darbiet u għandhom għeruq sodi f’dik il-partita famuża li fiha Inter bagħtu lit-tim Primavera fil-grawnd bi protesta. Il-ħarġa tmur lura għall-kampjonat 1960/61. Ir-rivalità diġà teżisti, hija profonda, iżda f’dak il-kampjonat issir xi ħaġa aktar. F’Italja li sejra lejn boom ekonomiku, il-partita hija wkoll cross-section tas-soċjetà Taljana.

Juventus jinsabu f’idejn sodi tal-Agnelli, filwaqt li Inter huma proprjetà ta’ manjat tal-enerġija, Angelo Moratti. Milan kontra Turin, żewġ pedamenti tat-trijangolu industrijali tat-Tramuntana, li lejhom qed jibdew jikkonverġu ferroviji min-Nofsinhar mimlija ħaddiema futuri lesti. Dawk li jmorru lejn Turin, lejn il-karozzi Fiat, huma fil-biċċa l-kbira destinati li jtejbu l-gradi tal-partitarji ta’ Juventus. F’Milan għad hemm qasma ċara bejn Bauscia u Casciavitt, bejn il-bourgeoisie u l-ħaddiema: dawn tal-aħħar ħafna drabi jippreferu Milan, filwaqt li jivvjaġġaw kuljum bejn il-fabbrika u Sesto San Giovanni, destinati li jsiru Stalingrad tal-Italja.

Juventus huwa l-aktar tim li jirbaħ fl-Italja, Inter minn isimha tfittex vokazzjoni internazzjonali li, wara r-repressjoni tal-faxxiżmu, li ġiegħlu ssejjaħ lilu nnifsu Ambrosiana, se ssib espressjoni fiż-żewġ Champions Cup mirbuħa fi żmien ftit snin. It-tnejn huma bniet tal-kapital massiv li qed jimponi ruħu fil-pajjiż. It-tnejn huma destinati li jħarsu ‘l isfel lejn xulxin, mingħajr ma ħadd qatt ma jifhem tassew min hu fuq u min hu taħt.

Fil–kampjonat 1960/61 Inter rebħu 2-0 fl-ewwel leg f’San Siro. Fir-ritorn tar-ritorn in-Nerazzurri, wara li ddominaw l-ewwel rawnd, qed jonqsu b’mod notevoli. Fuq il-bank hemm raġel Arġentin li ma jagħmel xejn ħlief jgħajjat ​​“Taca la bala”. Malli tirritorna, hemm ħafna antiċipazzjoni. Juventus jilagħbu fil-Comunale, li fis-16 ta’ April huwa mimli tant li xi nies huma mġiegħla joqogħdu bilqiegħda fuq il-korsa tal-atletika, ħdejn il-pitch. Wara madwar nofs siegħa logħob, ir-referee jissospendi l-partita għal raġunijiet ta’ ordni pubbliku u japplika r-regolament, li jipprovdi li r-rebħa tmur għat-tim barrani 0-2. Juventus jappellaw lill-CAF u jiksbu l-partita mill-ġdid. Problema: id-deċiżjoni tasal fit-3 ta’ Ġunju, ftit qabel it-tmiem tal-kampjonat. Problema oħra: Umberto Agnelli, minbarra li hu president tal-Juve, huwa wkoll numru wieħed fil-Federazzjoni tal-Futbol.

Inter jitilfu 2-0 f’Catania (“Clamoroso al Cibali”, jgħid Sandro Ciotti mir-radjijiet madwar l-Italja) fl-4 ta’ Ġunju. It-tim jinsab imbattal u Moratti, bi qbil ma’ Herrera, jiddeċiedi li jibgħat lit-timijiet taż-żgħażagħ fil-grawnd fir-replay. Minn naħa hemm Sandro Mazzola żgħir ħafna, li filgħodu għamel l-eżamijiet tal-accounts l-iskola waqt li barra kienet tistennieh karozza tas-soċjeta. Fuq in-naħa l-oħra hemm il-ġgant ġentili Charles u Cabezon Sivori. U dak Taljan-Arġentin ma jitlifx l-opportunità. Tispiċċa 9-1 għal Juventus. Sivori jiskurja sitt gowls u se jikseb il-Ballun tad-Deheb. Boniperti, li għandu 33 sena, fi tmiem il-partita qal biżżejjed bil-futbol milgħub. Ir-rebħ hija l-unika ħaġa li tgħodd.

Minn hawn ‘il quddiem, Inter-Juventus qatt ma se jerġgħu jkunu l-istess. Il-futbol Taljan huwa inevitabilment maqsum f’żewġ blokki li eventwalment se jerġgħu jikkomponu. Il-kors taż-żmien, li jgħidu huwa gentlemanly, minflok se jkun ħażin ħafna. Fl-1998, l-Italja għelbet sitwazzjoni ekonomika diffiċli fil-bidu tad-deċennju, tant li l-isbaħ kampjonat fid-dinja li reġa’ fetaħ il-fruntieri tiegħu fis-snin tmenin jospita champions u tunnellati ta’ biljuni. Ovvjament, parti tajba minn dawn il-flus imbagħad se jinħarqu f’azzjonijiet finanzjarji imprudenti bejn sidien ta’ kumpaniji tat-tadam u tal-ħalib, iżda din hija storja oħra, li tibqa’ barra minn Inter–Juventus.

Fuq naħa għad hemm l-Agnelli, fuq l-oħra xorta Moratti, din id-darba l-iben. Għad hemm dak is-sens ta’ aristokrazija fl-arja, ta’ sfida li hija wkoll soċjali. Meta Ernesto Pellegrini, ir-re tal-canteens, xtara l-Beneamata, Gianni Agnelli laqah hekk:

“Issa fl-Italja m’għadx hemm trażżin jekk anke l-kok tiegħi jista’ jixtri tim tal-futbol”.

Imbagħad Moratti rritorna, b’ibnu Massimo li pprova jidħol fid-duopolju Milan-Juventus. Niftakru kollox f’dak il-jum ta’ April 1998, grazzi għal futbol li bil-mod il-mod kien qed iċedi aktar u aktar spazju fuq it-TV.

U r-rivalita’ tikkonsolida.

Għal darb’oħra, mhux ċar min hu ‘l fuq u min hu taħt: kulħadd għandu r-raġunijiet tiegħu. Inter jerfgħu sidirhom għal Calciopoli u pinn fuq scudetto li kulħadd iħobb jiddefinixxi bħala kartun.

“Dan huwa l-kampjonat tal-korrettezza u r-rispett għar-regoli,”

jgħid Facchetti.

“Dak mhux kampjonat. Unur li xorta ma jappartjenix għalihom,”

jgħid Nedved.

Juve jmorru fis-Serie B, in-Nerazzurri jirbħu t-Treble. Imbagħad kollox jinbidel ta’ taħt fuq, għal darb’oħra, fil-qasam. F’Turin għad hemm l-Agnelli, f’Milan jasal Thohir u mbagħad Steven Zhang, imma Moratti ħaj u jiġġieled flimkien magħna. Juventus għadhom Taljani, Inter internazzjonali fil-veru sens tal-kelma: Juventus għandhom grawnd ġdid li jsir mudell Taljan, Inter jimpjegaw managers barranin biex jerġgħu jniedu lilhom infushom.

Il-partitarju ta’ Inter jħobb ibatti l-ilmenti, iżda qatt mhu se jammetti. Il-player ta’ Juventus jaħseb biss fuq l-Iscudetto: ma jgħidx, imma jagħmel hekk. Il-partitarju ta’ Inter iħossu onest.

F’San Siro jekk qed titlef hemm min iqum wara siegħa, anke jekk qed isir progress.

L-Istadium dejjem jinbiegħ.

“Inter huwa tim femminili, għalhekk passjonat, irregolari, u għalhekk l-antipodi tal-pragmatiżmu li jikkaratterizza lil Juventus”

qal Brera. U fil-kitba kortesija u ħelwa tiegħu, ma setax jgħidha aħjar.

Pierre Bonavia

Test oriġinali ta’ Alessandro Oliva